Szymon Wichmann

Szymon Wichmann, znany także jako Simon Wichmann, urodził się w 1581 roku w Braniewie. Pochodził z bogatej i szanowanej rodziny braniewskich mieszczan. W XVII wieku przez wiele lat pełnił funkcję burmistrza Starego Miasta Braniewa. 10 lipca 1626 roku, podczas wojny polsko-szwedzkiej, stanął na czele kilkuset zbrojnych, którzy próbowali bronić miasta przed szwedzkimi wojskami liczącymi cztery tysiące żołnierzy. Wichmann został ranny, a następnie poddał Braniewo królowi Gustawowi Adolfowi.

Podczas ponad dziewięcioletniej okupacji szwedzkiej odpowiadał za utrzymanie licznego garnizonu. W lutym 1636 roku, w czasie wizyty w Braniewie, król Władysław IV nadał Wichmannowi tytuł patrycjusza i gmerk rodowy. Wyróżnienie wiązało się z jego postawą podczas obrony miasta oraz staraniami o ograniczenie kontrybucji i represji. Szymon Wichmann zmarł 9 maja 1638 roku w Braniewie. Został pochowany z honorami w kościele św. Katarzyny, obecnie bazylice św. Katarzyny Aleksandryjskiej.

Na podstawie artykułu „Szymon Wichmann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.