Gustavus von Tempsky

Gustavus Ferdinand von Tempsky urodził się 15 lutego 1828 roku w Braunsbergu, obecnie Braniewie. Pochodził z pruskiej rodziny szlacheckiej o polskich korzeniach, a dorastał w Legnicy. Ukończył wojskowe szkoły kadetów w Poczdamie i Berlinie. Po krótkiej służbie w armii pruskiej wyjechał na Wybrzeże Moskitów, gdzie szkolił miejscowych Indian. Później poszukiwał złota w Kalifornii, a w latach 1853-1855 podróżował przez Meksyk, Gwatemalę i Salwador. Swoje wspomnienia z podróży opublikował w Londynie w 1858 roku w książce „Mitla”. W 1855 roku poślubił Emelię Ross Bell; mieli troje dzieci.

W 1862 roku osiadł z rodziną w Nowej Zelandii, gdzie najpierw poszukiwał złota, a następnie pracował jako korespondent gazety. Od 1863 roku służył w oddziale Forest Rangers, dowodził kompanią, a później całym oddziałem. Brał udział w kampaniach przeciwko Maorysom i osiągnął stopień majora. Tworzył też akwarele przedstawiające nowozelandzkie krajobrazy i życie mieszkańców. Zginął w 1868 roku w bitwie z plemieniem HauHau. Zmarł 7 września 1868 roku w Egmont.

Na podstawie artykułu „Gustavus von Tempsky” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.