Elimar Klebs

Elimar Klebs, właściwie Ernst Elimar Klebs, był niemieckim historykiem zajmującym się historią starożytną. Urodził się 15 października 1852 roku w Braniewie, wówczas położonym w Prusach Wschodnich. Był synem pruskiego prokuratora i bratem botanika Georga Albrechta Klebsa. Zmarł w 1918 roku w Marburgu.

Studiował w Berlinie pod kierunkiem Theodora Mommsena i Heinricha von Treitschke. W 1876 roku obronił pracę doktorską, a w 1883 uzyskał habilitację. Od semestru zimowego 1883/1884 do zimowego 1905/1906 wykładał jako privatdozent historię Grecji i Rzymu. W 1906 roku został profesorem nadzwyczajnym historii starożytnej na Uniwersytecie w Marburgu, a pod koniec 1907 roku profesorem zwyczajnym. W 1913 roku z powodu ciężkiej choroby skorzystał z urlopu zdrowotnego, a w 1914 został zwolniony z obowiązków akademickich. W badaniach koncentrował się na historii starożytnego Rzymu, biografiach cesarzy, Historii Augusta oraz literaturze starożytnej, w tym twórczości Petroniusza i Historii Apollonii.

Na podstawie artykułu „Elimar Klebs” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.