Michael Radau

Michael Radau urodził się w 1617 roku w Braniewie, a zmarł 17 kwietnia 1687 roku w Nieświeżu. Był jezuitą, teologiem, teoretykiem wymowy i pedagogiem. Kształcił się w kolegium jezuickim, a od 1626 roku w seminarium duchownym w Braniewie. Do zakonu jezuitów wstąpił w 1633 roku w Wilnie.

Pracował jako nauczyciel gramatyki, poetyki, retoryki, filozofii i teologii, między innymi w Krożach, Wilnie i Braniewie. W Braniewie był także prefektem szkół, profesorem teologii oraz rektorem kolegium jezuickiego w latach 1673-1676. Pełnił ponadto funkcje kaznodziei i misjonarza, a w Wilnie był prefektem studiów i rektorem. Ostatnie lata życia spędził w Nieświeżu jako instruktor III probacji.

Przypisuje mu się autorstwo prac „Orator extemporaneus” oraz „Orationes in laudem benefactorem Collegii Vilnensis”. Pierwsza z nich ukazała się do 1741 roku w 24 wydaniach w kilku krajach Europy.

Na podstawie artykułu „Michael Radau” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.