Jan Marcin Stößel

Jan Marcin Stößel (1655-1726) był warmińskim duchownym katolickim, doktorem teologii, kanonikiem, a następnie prepozytem kapituły kolegiackiej w Dobrym Mieście. Urodził się w Braniewie w zamożnej rodzinie patrycjuszowskiej. Jego ojciec Johann pełnił urzędy w radzie Starego Miasta. Stößel kształcił się najprawdopodobniej w miejscowym kolegium jezuickim, a później w Rzymie. W 1687 został kanonikiem dobromiejskim, a w 1691 był ekonomem biskupstwa warmińskiego. W 1701 uzyskał doktorat z teologii w Akademii Wileńskiej.

Był inicjatorem i nadzorcą budowy kościoła odpustowego w Głotowie, której kamień węgielny położono w 1722 roku. Opracował kronikę kościołów w Krośnie i Głotowie, a w 1716 wydał w Braniewie dzieło dotyczące kultu Eucharystii w Glotowie. Współuczestniczył także w staraniach o wydanie w 1725 roku kroniki Historia Prussiae Jana Leo. W 1707 został prepozytem kapituły dobromiejskiej, a w 1712 wikariuszem sądowym biskupstwa. Po udarze w styczniu 1725 roku przez 16 miesięcy pozostawał częściowo sparaliżowany. Zmarł w Dobrym Mieście i został pochowany w tamtejszej kolegiacie.

Na podstawie artykułu „Jan Marcin Stößel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.