Hans Gronau

Hans Gronau urodził się w 1585 roku w Braniewie, gdzie jego ojciec Simon mieszkał od 1582 roku i uzyskał obywatelstwo miasta. Simon wywodził się z gdańskiego rodu złotników i pełnił urzędy w radzie Starego Miasta Braniewa. W 1600 roku Hans rozpoczął naukę w gimnazjum akademickim w Gdańsku. W 1616 roku podjął pracę jako czeladnik, a rok później wykonał pracę mistrzowską i otrzymał obywatelstwo Gdańska.

Tworzył przedmioty świeckie i sakralne. Przypisuje mu się m.in. akwamanilę w kształcie Amora na lwie, tacę ze stworami morskimi, dzban i misę do lawabo, kielichy mszalne, monstrancję oraz świeczniki ołtarzowe. Atrybucje części dzieł są sporne, ponieważ znak warsztatowy wiązany z Gronauem występuje także na wyrobach Hermana Gronaua. W 1612 roku Hans ufundował epitafium rodzinne w kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku; znajduje się na nim jego portret. W 1617 roku poślubił Dorotheę Detloff. Mieli troje dzieci. Gronau zmarł w 1624 roku w Gdańsku.

Na podstawie artykułu „Hans Gronau” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.