Fryderyk Bartsch

Fryderyk Bartsch urodził się w kwietniu 1552 roku w Braniewie, w rodzinie burmistrza Jana Bartscha i Urszuli z Kierstenów. W latach 1569-1572 studiował filozofię w Collegium Romanum, a następnie wstąpił w Rzymie do zakonu jezuitów. Teologię studiował w Wiedniu. Po powrocie do Polski w 1576 roku kierował w Braniewie seminarium diecezjalnym, seminarium papieskim oraz konwiktem szlacheckim. W latach 1583-1590 był rektorem Kolegium Jezuitów w Braniewie. W publikacjach podkreślał swoje pochodzenie, podpisując się „FR. Barscius Braunsbergnsis”, czyli braniewianin.

W 1587 roku uzyskał doktorat z filozofii Akademii Wileńskiej, której rektorem był w latach 1590-1592. Później pracował jako superior i kaznodzieja w Gdańsku, a od 1598 roku pełnił funkcję wiceprowincjała dla litewskiej części prowincji polskiej. W 1600 roku został spowiednikiem króla Zygmunta III. Towarzyszył królowi podczas wyprawy moskiewskiej w 1609 roku jako kapelan wojskowy. Zaraził się tyfusem, opiekując się chorymi żołnierzami, i zmarł 21 listopada 1609 roku pod Smoleńskiem. Został pochowany w Wilnie, a uroczysty pogrzeb odbył się na koszt króla.

Na podstawie artykułu „Fryderyk Bartsch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.