Andreas Bönigk

Andreas Bönigk (ur. 30 listopada 1870 w Braniewie, zm. 12 lutego 1958 w Berlinie) był niemieckim duchownym katolickim i prałatem. Po ukończeniu gimnazjum w Braniewie studiował we Wrocławiu, a następnie w seminarium duchownym w Braniewie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1893 roku. Posługiwał w Żegotach i Lidzbarku Warmińskim, kierował też klasztorem w Stoczku Warmińskim i był proboszczem w Długoborze. W 1922 roku został dyrektorem duchownym domu generalnego sióstr katarzynek w Braniewie, gdzie mieszkał do 1945 roku.

Bönigk gromadził materiały do procesu beatyfikacyjnego Reginy Protmann, założycielki zgromadzenia. W 1927 roku opublikował jej biografię i modlitwę w intencji beatyfikacji. Był także założycielem i wydawcą biuletynu „St. Katharina-Gruß”, wydawanego od 1928 roku. W 1934 roku przeszedł na emeryturę. W 1941 roku sąd specjalny w Braniewie skazał go na rok więzienia za wrogość wobec partii hitlerowskiej. W 1945 roku opuścił Braniewo wraz z grupą sióstr katarzynek, zabierając relikwie Reginy Protmann. Po wojnie mieszkał w Berlinie, gdzie zmarł.

Na podstawie artykułu „Andreas Bönigk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.